Projecten 2011

Na de jaren met matige aanwas hebben we in 2011 weer eens vijf nieuwe studenten met een mooie studie kunnen laten beginnen.

Clement Princy, 16 jaar
Ze spreekt goed engels en kan ik rechtstreeks met haar spreken. Ze heeft in 10th standard uitstekende resultaten behaald, 458 / 900 (gemiddeld 92%). Met haar huidige school exams zit ze op 900 / 1200. We zou graag Bsc. Mathematics studeren, want is geïnteresseerd in wiskunde. Een redelijk goedkope studie, voor Rs. 20.000 tot 25.000 per jaar all-in. Prince wordt vergezeld door haar moeder, die verteld dat ze op 3-jarige leeftijd door haar ouders was achtergelaten bij een tempelvijver, waar iemand haar heeft opgeraapt en bij Sr. Clement heeft gebracht, die haar in de Vandavasi de boarding heeft geplaatst. Prince’s vader is een dronkaard die van huis is vertrokken. De twee kinderen hebben nog contact met hem, willen hem zelfs terug, maar moeder niet. Ze wonen in Vandavasi, moeder werkt in de school als schoonmaakster.
Met de Bsc.Math opleiding wil Prince graag lerares worden op de high school. Dit moet makkelijk lukken, maar daarvoor zou ze nog een extra jaar B.Ed moeten volgen (Bachelor of Education, om een graad als docent te halen). We bespreken mogelijke alternatieven, want Prince is in staat tot meer. Een goed alternatief zou zijn de B.C.A. (bachelor of computer application), mogelijk gevolgd door M.C.A.
We vragen haar de komende maanden goed uit te zoeken wat ze wil en uit te zoeken wat dat kost. Met B.C.A. op zak is haar goede toekomst verzekerd.

S. Sujitha, 18 jaar
Tot en met 10th st. heeft ze thuis gewoond nabij Pulicat, daarna is ze in de Avadi boarding terecht gekomen, meer misbruikt als hostel dan als boarding. Haar vader is hartpatiënt, moeder is huisvrouw, dus geen eigen inkomen. Ze komen rond van Rs. 5.000 per maand die haar enige broer afstaat van zijn verdiensten, doet iets in windmolens.
Sujitha heeft bijzonder goede resultaten gehaald in Pulicat: 483 / 500 en zit momenteel op 1.000 / 1.200. Ze zit in een soort plus-klasje waar ze extra uitdaging in mathematics krijgt. Als hobby’s heeft ze lezen en muziek luisteren en is erg goed in dansen.
Ze zegt in eerste instantie te komen voor Bsc. Engineering (electrical), duur 4 jaar. Op een intakeformulier staat echter een voorkeur voor Bsc. Chemistry en na even doorpraten vindt ze Bsc. Mathematics ook wel aantrekkelijk. We krijgen sterk de indruk dat het nogal schort in de begeleiding van studiekeuze. Naast deze onduidelijkheid blijken haar ouders bang te zijn voor de hoge studiekosten en die zien haar dan ook het liefst teacher worden, snel en goedkoop.

Mohana Valli, 18 jaar
Ze zit sinds 9th St. in de Avadi boarding (hostel), nu dus 3,5 jaar. Haar ouders wonen in een buitenwijk van Chennai. Vader werkt bij de gemeente als ongediertebestrijder (Rs. 5.000), moeder helpt op een school bij het verzorgen van de lunch (Rs. 2.000). Verder heeft ze nog een broertje in 10th St. die bij paters woont in een hostel. Hobby’s zijn spelletjes spelen en lezen, ze schijnt goed te zijn in sport.
In 10th St. scoorde Mohana nog 75% in Tamil medium. Momenteel is haar beste vak accounting, 140 / 200, dus lager. Als verklaring geeft ze dat ze +2 in english medium volgt, begrijpelijk. Haar vakkenpakket bevat Commerce, Economics, Accounting en Computer Science. Ze wil graag B.Com gaan studeren om later te gaan voor chartered accountant. We wijzen haar op de lange duur van deze laatste opleiding en de grote kans op falen. Gebaseerd op haar vakkenpakket zou B. Computer Applications of Bsc. Computer Science beter aansluiten.

Poondi Rani, 26 jaar
Haar studieverleden is al indrukwekkend, gesponsord door de paters van Don Bosco. Na sec. high heeft ze een jaar taalkring geleerd, daarna de teachers training, gevolgd door drie jaar Bsc. Tamil Literature. Tussendoor korte periodes gewerkt en een tijdje als housewife doorgebracht. Nu vraagt ze om support voor een laatste jaar B.ed (in Jolarpet, 1 jaar, Rs. 50.000), zodat ze eindelijk op high school level les kan gaan geven. De paters zijn met hun steun gestopt vanwege haar huwelijk, zomer 2010. Ik vraag Sr. Prudentia naar haar mening en ze kijkt ook zorgelijk. Later herziet ze haar mening en kan ermee instemmen, met name door de gezinssituatie.
Poondi is 26 jaar (27-5-‘85), haar man 35. Hij is taylor en heeft als klanten de lokale scholen waar hij de uniformen voor maakt. Ze is van arme komaf, moeder is coolie, vader werkloos. Heeft twee zussen en een broer. Man Antony heeft de huwelijken voor drie van zijn zussen betaald en komt heel eerlijk over. Na uitleg over onze werkwijze stelt hij zich garant voor afbetaling, mocht Poondi in de tussentijd zwanger raken en een tijdje niet kunnen werken. Met deze laatste stap in haar educatie moet ze een baan kunnen vinden voor zo’n Rs. 4.000 per maand, minstens.

G. Divya
Pas na de bezoeken van Anne en Alexander in januari 2011 werd door Sr. Prudentia deze kandidate voorgesteld. Vanwege de warme aanbevelingen die we vanuit India ontvingen hebben we besloten om Divya ook te gaan ondersteunen met een studie BBA (bachelor Business Administration.


Tijdens de controlereis van Alexander hebben nog veel andere gesprekken plaatsgevonden, met name interessant natuurlijk zijn de ontmoetingen met de in eerdere jaren gestarte studentes. Daarvan hier de verslagen, afkomstig uit het reisverslag.

Rakel (21 jr.) en Arockia Selvi (24 jr.) zijn na 3,5 jaar in december 2010 geslaagd voor hun verpleegstersopleiding aan het Thomas Hospital; Shinju (18 jr.) zit in het tweede jaar.
Arockia Selvi  is geslaagd met 75% en was daarmee de beste van de opleiding, Ze heeft 1st t/m 5th standard in de boarding van Polur gezeten, daarna van 6 t/m 12 in Vandavasi. Daar zaten ook haar drie zussen! Ze heeft plannen om i midden-oosten te gaan werken, voor het geld. We wijzen haar op de nadelen van werken in een moslimland als soort slaaf.
Rakel volgt met 74%; heeft nooit in een boarding gezeten, ze werkte in de dispensaria van de zusters in Dindigal, waar haar ouders een boerenbestaan leiden.
Shinju scoort momenteel 70%, zit in jaar 2 maar dat is het eerste jaar dat wij financieren; het eerste jaar is door zuster Vedhu betaald. Haar ouders werkten voor een convent van FSJ, maar zijn vorig jaar een hotelletje gestart, gerund door moeder en vader is nu chauffeur voor de paters van Don Bosco.
De schuld bedraagt bij afloop van de studie Rs. 175.000, voor Shinju Rs. 125.000. Na afloop van de studie moeten ze een jaar als bond-period werken aan het instituut waar ze gestudeerd hebben, als soort genoegdoening. Ze krijgen dan een karig salaris, Rs. 3.000 per maand. Uitgaven: Rs. 1.000 voor het hostel waar ze verblijven en Rs. 500 zakgeld. De rest wordt in dat jaar afgelost. Daarna kunnen ze elders gaan werken en meer gaan verdienen. Sr. Prudentia steekt verscheidene keren een preek af om ze te wijzen op hun verantwoordelijkheden om z.s.m. af te lossen.

Arockia Mary. Ze was het afgelopen jaar erg moeilijk te bereiken, nam zelf geen contact op en weigert haar studieschuld af te betalen. Zonder enig bericht stond ze op het toch geplande tijdstip op de stoep, vergezeld van haar broer. Ze keek erg vrolijk en de ontmoeting was hartelijk. Toch moesten we serieus met haar aan tafel en met succes. Na haar studie is ze direct getrouwd en kreeg een zoon, nu één jaar oud. We spreken af dat ze nog een jaar thuis blijft om voor de kleine te zorgen. Daarna gaat ze aan het werk en kan gaan aflossen. Ik leg haar enkele aflossingsschema’s voor, waaruit ze kiest om de helft van haar verwachtte salaris als aflossing te bestempelen. Net voor het afscheid herinnert ze Sr. Prudentia aan het bestaan van een oude bankrekening op haar naam, waarop in 2005 zo’n Rs. 10.000 gestort is. De zuster heeft de gegevens niet paraat, maar besluit om deze tegen lunchtijd te gaan halen. Tot ieders verrassing blijkt er zo’n Rs. 22.000 op de rekening te staan. Later in de middag gaan we naar de bank om dat geld op te nemen, Arockia Mary tekent er zelf voor en dat is direct de eerste aflossing. Het aflossingsschema wordt aangepast en ondertekend.
 
Prathima. Ze is in september afgestudeerd en heeft sinds december een baan bij het Amerikaanse Cognizant, een handelshuis in high-tech. Ze werkt als business processor, soort adm. helpdeskfunctie, radertje in het proces met veel klantencontact. Ze werkt 5 dagen per week, van 6 PM tot 4 AM onder pseudoniem Becky Johnson. Haar Amerikaanse klanten kennen haar alleen onder die naam! Ze maakt een goed salaris Rs. 7.500, maar gaat over drie jaar proberen bij een bank aan de slag te gaan met enorme salarisvooruitzichten. Ze spreekt erg goed engels, is vrolijk en blij met haar leven. 24 jaar, jonge single onafhankelijke vrouw die weet wat ze wil.
 
Shobeya Sweetlin, die een opleiding van één jaar heeft gevolgd tot air-hostess, stewardess. Ze heeft de studie in oktober afgerond en begin januari een praktijktoets met goed gevolg afgelegd tijdens een 2,5 uur durende vlucht (haar luchtdoop) boven Chennai. Ze heeft haar moeder en kleine broertje van drie jaar meegenomen. Moeder is apetrots op haar 19 jarige dochter en terecht. Shobeya werkt momenteel in een soort betaalde stage bij het Taj Fisherman’s Cove resort, in een functie aan de klantenbalie, om hospitality ervaring op te doen. Gaat haar zeker lukken. Na deze stage wil ze voor een half jaar gaan werken als ground-hostess, dat is aan de gate inchecken etc. Daarna het echte werk in de lucht. Op domestic flights verdient ze al zo’n Rs. 25.000, dus kun je nagaan als dat internationaal of intercontinentaal wordt. Shobeya zal geen enkel probleem krijgen met aflossen. We stellen een intentioneel schema op, gebaseerd op deze verwachtingen, waar ze met plezier een handtekening onder plaatst.

Sangeetha. Wat een succesverhaal is dat! Ze is bijna klaar met haar opleiding B.E.C.S.E. (Bachelor of Engineering in Computer Sciences & Engineering, soort software ontwikkelaar). Ze is verschrikkelijk intelligent en vertelt over een stage die ze momenteel in Chennai uitvoert met enkele medestudenten, iets over algoritmen voor draadloze netwerken. Ze heeft al een IT-bedrijf afgewimpeld dat haar voor vier jaar wilde binden tegen Rs. 20.000 per maand. Ze zoekt iets beters en zal daar zeker in slagen. Sangeetha is erg blij met de steun die ze van ons ontvangen heeft en geeft aan dat ze bovenop de aflossing graag een donatie aan de stichting wil doen. Sterker nog, daarvoor gaat ze ook enkele medestudenten warm maken. Ze heeft drie vriendinnen meegenomen die ze trots aan ons voorstelt terwijl ze zelf staat te stralen van geluk. Bij het afscheid gaat ze op de knieën en vraagt Sr. Prudentia en mij om een zegen. Ik ben sprakeloos, nu nog steeds, over deze geweldige meid.

Sagaya Malar is afgelopen juli begonnen aan een driejarige opleiding engelse literatuur. Het bevalt haar voorlopig erg goed. Ze wil graag les geven, maar met deze studie kan ze nog niet aan de slag; ze zal dan eerst een B.ed moeten volgen (bachelor of education), maar met die combinatie ligt ze straks erg goed in de markt. Vader en moeder werkten als tuinman en -vrouw bij Don Bosco maar zijn beiden ontslagen. Nu maken ze een goede kans op een tuiniersbaan bij zuster Vedha in Jolarpet. Sagaya Malar is ook erg blij met haar huidige leventje, weet goed wat de lening betekent en is dankbaar voor de kans die we haar geven.

Samahadnam heeft in december de teachers training in Vandavasi afgerond. Het diploma heeft ze nog niet, maar de cijfers wel: 6,5 gemiddeld en geen hoogvlieger. Ze hoopt met haar capaciteiten te kunnen starten aan een private school waar ze niet veel zal verdienen: Rs. 3.500 max. Hopelijk kan ze later de overstap maken naar een government school met een wat hoger salaris. Aangezien ze nauwelijks engels spreekt verloopt het gesprek moeizaam. Voordeel is dat ze een goed netwerk schijnt te hebben in Pondicherry en daar bij haar zus kan gaan wonen (die is ook bij het gesprek aanwezig). Na alle voorgaande succesverhalen lijkt Samahadnam wat tegen te vallen, maar ze heeft een studie gehaald die goed past bij haar capaciteiten en zal daar hopelijk erg gelukkig in worden.

Jacqueline Mary, een zeer verlegen meisje van arme komaf. Haar vader heeft 27 jaar gewerkt als loodgieter tegen een hongerloontje van Rs. 900 per maand, onder het bestaansminimum. Pas onlangs is hij aangenomen in een government-posting waar hij het tienvoudige is gaan verdienen. Haar moeder is in 2005 overleden na een val van de fiets van haar broer, bij wie ze achterop zat. Het meisje vertelt het ogenschijnlijk onbewogen, maar wel op zachte toon. Die zoon is Master Social Science, dus heeft een prima opleiding, maar is onlangs ontslagen. Pa is recentelijk hertrouwd. Ze heeft nog een oudere zus die werkt als staff nurse, later blijkt ze meegekomen te zijn, maar is steeds buiten blijven wachten.  Een jonger zusje zit in 8th standard.
Jacqueline studeert in het tweede en laatste jaar aan de teacher training in Vandavasi en zal omstreeks juli 2011 afstuderen. Ik adviseer Sr. Prudentia om haar eerst rustig de gelegenheid te geven een baan te vinden alvorens om terugbetaling te gaan vragen.

Sophy, ons boegbeeld van de brochure. Ze is nu 22 jaar en uiterst fragiel, weegt 28 kg. Ze heeft vijf jaar geleden aan een maagzweer, die eindelijk over is. Het gesprek gaat een hele poos over wat ze eet en zou moeten eten. De eerste keer dat ze bij het ontbijt drie Igli op heeft moet ze bellen!
Moeder was veel ziek, vader liep weg, daarna is ze in de boarding van Veperi terecht gekomen waar ze zat van 5th to 10th st.; daarna heeft ze +2 in Vandavasi gevolgd, waarna de teachers training. Ze is vrolijk en praat voluit tegen Sr. Prudentia (engels verstaan redelijk, spreken hopeloos). 
Sinds sept. 2010 heeft Sophy een baan als lerares in de primary section van een private school in Mugalivakkam (waar ook Sr. Prudentia verblijft). Ze verdient een bedroevende Rs. 1.300 per maand, ongeveer € 0,70 per dag ofwel net boven 1 USD, door de UN aangemerkt als de grens voor het bestaansminimum. Naast het werk voor de klas is ze ook nog toezichthoudster in het hostel waar ze verblijft en krijgt daarvoor niets betaald. School en hostel worden door dezelfde dame gerund. Ik adviseer Sr. Prudentia dit aan te kaarten voor OF meer salaris OF Sophy laten vertrekken en zorgen voor een betere baan.
Sophy heeft nota bene al Rs. 3.000 terugbetaald. Ik vertel haar per direct te stoppen met terugbetalen en dat pas te hervatten als ze een baan heeft die minstens Rs. 3.000 oplevert. De zuster zal helpen te proberen een betere baan te vinden.

Priya, 20 jaar, heeft in maart 2010 de B.C.A. opleiding afgerond, door ons de laatste twee jaar gefinancierd en met groot succes. Ze is een slimme meid en heeft sinds oktober een baan (tagging in e-teksten) als trainee bij een e-publishing bedrijf. Ze werkt vijf dagen en is uit eigen middelen gestart met de tweejarige opleiding M.I.T. (master!) die ze in de weekeinden volgt! Ze betaalt Rs. 12.500 per semester, de studie duurt vier semesters. Verder betaald ze haar eigen kosten in een hostel a Rs. 1.500 per maand. Als trainee verdient ze Rs. 4.500 per maand en heeft al een toezegging dat ze in maart een vaste baan gaat krijgen tegen Rs. 7.000 per maand.
Haar moeder werkt op een school als keukenhulp; vader zit in de bouw. Ze heeft een jongere broer die B.Engineering studeert en een oudere getrouwde zus.
We maken een afbetaalschema dat erop neerkomt dat ze in oktober 2012 klaar is met aflossen, wat samenvalt met het afronden van haar Masterstudie. Dan is ze volledig zelfstandig en onafhankelijk. We vertellen over ons idee de stichting self-supporting te maken, wat ze graag zal steunen met donaties!




 

 
©2008 Thomas Foundation for Microcredits: Rekeningnummer 13.57.63.916